Poptahof Zuid

 

Tijdens het afscheids-hapje en drankje van mijn tante kreeg ik, tot mijn schrik,  te horen dat de oude flat aan de Poptahof Zuid, Oma’s huis, er niet meer staat.

Hoewel Oma diverse malen is verhuisd en ik mij de andere huizen nog prima voor de geest kan halen, is er maar eentje wat voor mij altijd oma’s huis zal blijven.
Ik denk dat het komt omdat we daar een tijdje hebben ingewoond toen we uit het warme Aruba kwamen en nog niet terecht konden in de woning waar mijn ouders nu inmiddels meer dan 45 jaar wonen.

Jaren geleden ben ik er gaan kijken, op een afstandje.. De omgeving was veranderd maar de flat stond er nog.  Oma woonde op de eerste verdieping, het eerste huis op de galerij.
Goh wat ben ik vaak via het dak en de regenpijp naar beneden geklommen en weer omhoog..
Ik sloot mijn ogen en deed de voordeur open.. de geuren trokken mij mee naar binnen, het kleine keukentje rechts.. de badkamer met lavet, een kleine slaapkamer links met daarnaast een grote slaapkamer.
Via de grote hal naar de woonkamer met aansluitend oma haar slaapkamer met balkon. Alles rook naar oma, haar 4711 en natuurlijk naar haar eten. Wat niet alleen in de pannen of in de koelkast lag maar ook verstopt in de kast voor de laatkomer of als extraatje voor het kleinkind omdat het haar of zijn lievelings-hap was. Voor mij was het de Fricadel djagung (maiskoekjes).
Langzaam komt het geluid tot leven.. ik hoor haar stem en alle andere stemmen.
Ik zie de pot snoepjes.. de chocolaatjes.. het stapeltje met roddelbladen, de lottoformulieren, haar naaimachine en honderden draadjes stof..
De kussentjes met speldjes, de kleine fijn gehaakte kleedjes…
De tafel waaraan gekaart werd om stuivers, dubbeltjes, kwartjes..
Mijn ooms, tantes, nichtjes en neefjes..
De drukte, de chaos.. het dichtslaan van de voordeur..

De gedachte om aan te bellen flitste door mijn hoofd.
Nee.. niet gedaan,  ik  wilde mijn beelden niet verstoren..
Ze vormen een fotoboek in mijn hoofd, sommige pagina’s zijn door de tijd vergeeld en zelfs vervaagd..  zoals dat weleens gebeurt met herinneringen.

De flat is er niet meer, de foto nog wel.

Poptahof Delft

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: