Kastanjes, Fixer-upper en Smalle straatjes

De herfstzon priemt zich een weg door het bladerdek en verblindt zo nu en dan ons zicht.

De kastanjes en eikels vallen met veel kabaal op het wegdek om vervolgens als een smeuige pasta te eindigen.. Van wat ooit diende als huis staan enkel een paar muren overeind, met elkaar verbonden door ongeleid groeiende klimop.. echte Fixer-uppers, zie je het voor je…. Met een groepje handige familieleden/vrienden een tijdje klussen, slapen in campertjes op het weiland ernaast.. oké voor liefhebbers in tenten.. Tafeltjes onder een grote boom..hapje ..drankje..mijmer..

Als het zonnetje is verdwenen en het landschap onder een grijze deken verdwijnt ziet het er een beetje triestig uit..
Overigens ziet het in dit stukje Frankrijk er doorgaans weinig sjiek en gelikt uit, maar meer een beetje zoals een baggie broek en een slobbertrui.. Uiterlijk vertoon zegt overigens niets over het innerlijke schoon.
Mijn nieuwsgierig ikje zou her en der aan willen bellen om een quickscan door het huis te maken.. evenals dat de restaurants met de minste of totaal geen uitstraling juist de lekkerste maaltijden voorschotelen..

Goed, onze tochtjes volgen per definitie de kortste route wat betekent dat een ritje van een uur makkelijk 2 uur kan duren.
Als het links om de kerk korter is dan rechts om dan gaan we echt links om de kerk. Ook leidt het je door de allersmalste straatjes, waar je zijspiegels net niet de aanliggende huizen raken en waar je met een beetje goede wil de koffie van de tafel kunt pakken..

Er is weinig bedrijvigheid, behalve daar waar aan de straat gewerkt wordt… In sommige gevallen worden we omgeleid en dat betekent een verlenging van reistijd met een X (iks) aantal kilometers, ach we hebben de tijd..
Dit wordt aangeduid door een geel bord waar Déviation op staat, soms ondersteund met een verklaring van de Mairie.. En daarmee begint dan ook de speurtocht, gelukkig hebben we als backup onze routemiep.

Op enkele weilanden staan de roodbruine koeien voor zich uit te turen, ze eten wat.. piesen en poepen van zich af en geven zo nu en dan geluid. Prachtige beesten om te zien..

Na 2 uur komen we in Saint Robert aan.. een allerschattigst plaatsje.. Een mevrouw zit voor haar winkel in natuurstenen te bellen, de bakker is gesloten evenals de bistro.. We wandelen door de straatjes.. wat een rust. Een enkele wandelaar kruist ons pad..

Op naar de McDonald’s…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: