Wat is dat toch, dat Indisch zijn?

Wat is dat toch, dat Indisch zijn?
Afgelopen zaterdag was ik bij een groep, ik heb daar het verhaal van opa en oma mogen vertellen. Hoewel ik het heel belangrijk vind dat wij weten waar wij vandaan komen, blijft het “wij” beperkt tot de Indische gemeenschap.
Toen onze Nederlands-Indische grootouders en ouders tussen ca. 1950-1960 naar Nederland toe moesten, ja moesten omdat zij niet meer welkom waren in Indonesië, werden zij als uitschot ontvangen.
Weggestopt in pensions, incl. opgebouwde schulden(overtocht, kleding, huisraad enz.) en met de oorlog in hun lijf.
Hun huiswerk was een inburgeringscursus “Djangan Loepah” waaruit je kon opmaken dat de schrijvers kennelijk dachten dat deze groep mensen weinig fatsoensregels kenden. (Goh.. er is eigenlijk niets veranderd)
Dat ze, net als de mensen hier, zojuist uit een oorlog, gevolgd door de Bersiap kwamen, daar werd niet of nauwelijks aandacht aan besteed…
“U bent nu hier, wat daar gebeurde ligt achter u”.
Het zwijgen werd opgelegd, jaren later kocht de Nederlandse Overheid hun schuldgevoel af.
De Indische gemeenschap kreeg ter compensatie een klein bedrag omdat de ontvangst door Nederland toch niet zo gastvrij was geweest..
Helaas heeft mijn oma dat bedrag nooit gezien omdat ze een schuld had bij de overheid. Het werd in mindering gebracht op het openstaande bedrag..
De Indo’s pasten zich gedwee aan en hielden hun oorlogsboek gesloten en “leerden” leven met hun trauma’s.
Hoewel het binnen het gezin overduidelijk was dat onze grootouders en ouders de oorlog maar nauwelijks hadden overleefd, bleven de verhalen uit. Kinderen leerden leven met de trauma’s van hun ouders.
Het was niet anders.. De verhalen bleven uit en de trauma’s werden stilzwijgend doorgegeven, met alle gevolgen van dien.
En nu.. nu gebeurt er ongeveer hetzelfde.. de trauma’s evenals de verhalen blijven binnen de Indische muren..
Want daar begrijpen wij elkaar..
Daar hoeven we het niet uit te leggen.
Maar is het nou niet zo dat we het juist naar buiten móeten brengen.. buíten onze Indische gemeenschap?
Er zijn door de jaren heen vele Indische groepen ontstaan, waar steeds meer gedeeld wordt.. maar komt het ook bij onze medelanders aan?
Of laten we ons weer wegzetten omdat het al zo lang geleden is?
We willen erkend worden maar vergeten samen te werken..
We willen gehoord worden maar vertellen onze verhalen binnen de veiligheid van de Indische muren..
Ook deze generatie is op zichzelf aangewezen. Met één groot verschil.. Wij hebben een deadline… onze deadline heet “Eerste/Tweede generatie” en onze Indische Kwestie heeft beperkte tijd..

Ik zet binnenkort het verhaal van mijn grootouders online.
Uit eerbied en met respect naar mijn grootouders en ouders, opdat zij als mens samen met hun verleden niet vergeten worden, zodat zij niet voor niets gestreden hebben, niet alleen in toenmalig Nederlands-Indië maar ook hier in Nederland.

Voor meer ins en outs verwijs ik jullie allen naar de Facebook-pagina “de Indische Kwestie”
Liken wordt op prijs gesteld, laten we samen zorg dragen voor een compleet beeld aangaande onze Nederlandse geschiedenis en daarmee de erkenning van de Indische gemeenschap.
Alleen samen staan wij sterk , verbinding geeft kracht.

wiebenik

Advertenties

2 gedachten over “Wat is dat toch, dat Indisch zijn?

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: