Eindjaars Sentiment

Zal ik nog een laatste stukje schrijven, zo op de valreep van 2016.. Overdenkingen en zelfreflectie .. Over het komen en gaan.. Over vastgrijpen en loslaten... Over vreugde en verdriet.. Over begrip en onbegrip... Over alle tegenstrijdigheden die het leven biedt om zichzelf in stand te houden? Omdat gek genoeg het één geen bestaansrecht heeft... Lees verder →

Kerstavond en Zusjeszijn

Kerstavond, een avond voor ons gezin. Een avond van even bij elkaar zijn, een hapje, een drankje en wat cadeautjes. Dit keer voor het eerst sinds jaren met ons viertjes, de meiden zijn happy single. Het zuszijn begint een vorm te krijgen en gaandeweg leren ze met elkaars nukken en buien om te gaan. Elkaar... Lees verder →

Bijna Kerst..

Bijna, bijna is het kerst.. En ik kom maar niet in de kerststemming... De tijd gaat snel, te snel.. Gevoelsmatig natuurlijk, ieder minuut telt nog steeds dezelfde 60 seconden en de wereld draait nog steeds hetzelfde rondje om de zon in 365 en een kwart dag. En toch.. gevoelsmatig vliegt het voorbij. Ik schrijf nog... Lees verder →

Klein vrij meisje

Iets meer dan een jaar geleden..   7 december 2015 Vandaag waren we op de crematie van de broer van mijn lief, 2 van zijn kleinkinderen waren aanwezig, het oudste meisje 8 jaartjes jong, overmand door verdriet, zakdoekje stevig vast in haar handje.. oogjes gericht op de kist waar haar opa in lag.. dan weer... Lees verder →

Ode aan onze Kerstboom

  Hij staat er weer, onze kerstboom, dit jaar voor de 20ste keer. Onze Kerstboom, eind 1996 gekocht. Een volle boom, 100% nep maar wel de mooiste in zijn soort. Ieder jaar vrijwel direct nadat de Sint en zijn Pietermannen het land weer hebben verlaten komt hij na een lange lange winterslaap tevoorschijn uit zijn... Lees verder →

Wat is dat toch, dat Indisch zijn?

Wat is dat toch, dat Indisch zijn? Afgelopen zaterdag was ik bij een groep, ik heb daar het verhaal van opa en oma mogen vertellen. Hoewel ik het heel belangrijk vind dat wij weten waar wij vandaan komen, blijft het “wij” beperkt tot de Indische gemeenschap. Toen onze Nederlands-Indische grootouders en ouders tussen ca. 1950-1960... Lees verder →

Formidable!

Dik 11,5 jaar geleden verruilden wij ons stadse dorp voor het leven op het platteland. De kern, een kleine kilometer van onze voordeur verwijderd, had 1 supermarkt, belachelijk veel kappers en schoonheidssalonnetjes, een bakkertje, een chinees restaurant, een pannenkoekenrestaurant, een snackbar en Lodewijk. In 2005 maakten wij kennis met kleine Lodewijk en genoten met regelmaat... Lees verder →

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑