Kakelkip

Op een dag waarop van alles gedaan geregeld gebeld wordt en nog meer van die “ge” werkwoorden je bezig houden, waar de tijd aan je voorbij vliegt, is een wachtmomentje bij de apotheek een verademing.. hoewel..
Onze apotheek staat in het midden, tegenover de in-/uitgang van het gebouwtje van de 2 huisartsenpraktijken die ons dorp telt.
Links en rechts zijn er 2 wachtruimtes, afgescheiden door muren van glasblokken die het plafond op 50cm na, niet raken. Een redelijk open concept.
Een voordeel van zo’n concept is dat mensen geneigd zijn om zachtjes te praten…zou je denken…
Ik haastte mij naar binnen, want het liep al tegen sluitingstijd.
De schuifdeuren sprongen open en ik botste in mijn haast bijna tegen 2 dames die ogenschijnlijk in de rij stonden.
Snel werd mij duidelijk dat het een theekransje zonder thee was. Het ging ergens over dat was duidelijk en iedereen mocht meeluisteren naar de klaagzang van deze 2, soms onbegrijpelijke taal uitslaande kakelkippen, die zo nu en dan een Engels klinkende term er doorheen knalden om hun verhaal kracht bij te zetten.
Ik was aan de beurt.
De assistente keek iets geërgerd naar het tweetal. Ik keek haar aan en zei.. “je kan er altijd iets van zeggen, want het stoort wel”
Kennelijk zei ik het toch iets te hard.. de kakelkippen schudden hun verenvacht en liepen op hoge poten de wijde wereld in…
Ik pakte mijn receptje, stapte in de auto, wat een rust.
Op naar een jarig vriendinnetje van 3 meter, als verrassing..
kakelkip
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: