Blokjesstamboom

Soms zijn er van die dagen waarop verdriet en vreugde samensmelten. Gisteren was het zo'n dag. Van een laatste groet aan Tante B, 90 jaar geworden, naar een felicitatie aan Tante D die haar 85ste verjaardag vierde. Tijdens de rit richting het partijtje kon ik de switch van het ene moment naar het andere in... Lees verder →

17

Nog 17 dagen en dan mag ik, als een van de 17 kleinkinderen, uw verhaal vertellen Opa. 17 oktober 2015… Het afscheid van Herman Bussemaker, voormalig voorzitter van het Indisch Platform. In de ontvangstzaal wordt de vraag gesteld of er nog mensen zijn die iets willen zeggen. Peggy tikt mij aan, ik reageer met een... Lees verder →

Afscheid..

Lieve Tante B 22 augustus 2016 Dag twinkeling in je ogen Dag dansende dans Dag stralende lach Feest fijn verder daar waar je al steeds vaker was toen het "hier" stilletjes uit je zicht verdween Dag lieve Tante B ❤

Vandaag herdenk ik in Vrijheid

Vandaag herdenk ik in vrijheid, de capitulatie van Japan, 71 jaar geleden. Vandaag herdenk ik in vrijheid mijn opa en zijn broers en al hun lotgenoten die hebben gestreden voor vrijheid, onze vrijheid. Vandaag herdenk ik in vrijheid Een vrijheid die mijn oma's, ouders,ooms,tantes en al hun lotgenoten na WOII nooit meer hebben gehad of... Lees verder →

Trouwen doe je samen II

Na het emotiovolle trouwmoment van paps en mams waren wij aan de beurt..Toen de ambtenaar zijn verhaal had gedaan en wij zijn vraag goed hadden beantwoord was het moment van het aanschuiven der ringen aangebroken. Niet alleen ik maar ook de twee meisjes kregen een ring. Daarna was manlief aan de beurt, met een elegant... Lees verder →

Trouwen doe je samen…

Vandaag 18 jaar geleden stapten mijn lief en ik in onze trouwkleding, waren we druk met haar en make-up, kregen we de knoopjes van mijn trouwjurk met moeite dicht, sprong er nog een knoop van het warme blauwe trouwpak van mijn lief, dartelden(ok, stuiterden) de 2 meisjes in hun witte engelachtige trouwjurkjes door het huis... Lees verder →

Indisch blikje

Onze Indische oma's en mama's hebben zich de kracht van het non-verbaal communiceren eigen gemaakt.. Nee..eigenlijk denk ik dat het een genen dingetje is.. ze hebben het gewoon.. Een eenvoudige maar effectieve manier om zonder 1 woord te reppen duidelijk te maken dat je beter niet kunt doen wat je van plan bent te doen.... Lees verder →

Indische paplepel

Als tiener, jong volwassene tot aan dertigplusser heb ik mij mateloos geïrriteerd aan de vraag :"waar kom jij vandaan?" Ik antwoordde dan met een ietwat opstandige stem.. Uit Doorn. Waarop ik terug kreeg: "Nee, ik bedoel niet waar je geboren bent maar waar je vandaan komt" Euh?? Mijn antwoord was dan "ow.. euh uit de... Lees verder →

Mijn Oma, Mijn Indisch zijn..

Er was eens een Pingky. Pingky heette eigenlijk Verie maar omdat ze het 5de kind was kreeg zij de bijnaam Pingky. Pingky werd geboren en groeide op, met haar 3 zussen en 1 broer, in toenmalig Nederlands-Indië. Ze woonden in een groot huis, de baboe maakte schoon, kokkie kookte heerlijke Indonesische maaltijden en de nanny... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑