Virtuele nicht

Nog even de dag van gisteren aan het herbeleven.. Een bijzondere dag gevuld met verschillende emoties.. Blijdschap voor alle jarige Jobjes.. Boosheid over het onrecht wat iemand die mij erg dierbaar is wordt aangedaan.. In stilte Opa’s dag van overlijden herdenken..Verdrietig om berichtjes van lieve familie..
Vol mixed emotions toch besloten om op een uitnodiging in te gaan..waar ik even later oog in oog sta met, een tot op dat moment, virtuele nicht van de andere tak.. Ik was er op voorbereid.. zij niet.. maar de klik was er meteen. We bekeken de foto’s van oud bewoners van het verpleeghuis Doddendaal. Ik raakte in gesprek met een van de bewoners, over zijn tijd daar, over zijn hondje.. even vergat ik alles wat mij daarvoor bezig hield..
En dacht aan een foto waar ik een tijdje geleden op gereageerd had.. Een man kijkend uit zijn raam.. de laatste keer voordat hij naar zijn nieuwe thuis ging;

“… Ik kijk en ik zie, mijn blik op mijn straat. Een beeld vasthoudend voor straks… Straks is het een herinnering die door de tijd, langzaam vervaagd.. Ik kijk en zie… dag straat… dag mijn leven hier…”

Het werd weer stil in mij..en keek naar alle prachtige foto’s..naar de mensen..
Mijn echt geworden virtuele nicht nodigde ons uit om samen met haar man, paps en een drietal vrienden, ergens te gaan eten. Wij gingen mee en wat werd het een heerlijke avond..gevuld met mooie gesprekken en fijne mensen. Ons samenzijn werd met een warme omarming afgesloten.
Wat een bijzondere vrijdag…
29 april 2016

manon-bruininga

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: