Wolkenpracht

3 september 2015, Chateau Chervix

Wolkenpracht…
De herfst omarmd langzaam ons Farmhouse, de vesten worden omgeslagen en mijn blote voeten hebben zich inmiddels genesteld in wollige slobsokken. De deur, die binnen van buiten scheidt, laten we nog even open staan. Ondanks dat het iets frisser is, genieten we van de geuren van buiten. Op de achtergrond kwekt de hysterische Daisy Duck (we weten inmiddels dat het een vrouwtje is). Voor de rest is het stil. Ons Farmhouse is een fijn plekje om te zijn, binnen voelt het aangenaam en de veranda is een perfect verlengstuk van het binnengebeuren.
Zo nu en dan passeert een auto, van mensen die aan deze weg wonen, tijdelijk of vast. Karl is een vaste bewoner. Die zich af en toe laat zien en altijd openstaat voor een kort praatje. En voor de rest is het … the two of us.. en ons contactdoosje naar de buitenwereld..
De zon probeert zich door de wolken te dringen, soms lukt het haar en wordt het lichter in het wat donkere Farmhouse.
De Franse wolken zijn, zelfs als ze dreigend door de lucht rollen, mooi.. Ze vormen een groot bewegend schilderij, de ene keer met harde lijnen een andere keer vloeit het bijna aquarellisch (geen idee of dat een NL woord is..) in elkaar over, hoe blauwer de lucht hoe witter de wolken. De zon kietelt de wolken en de wind blaast ze over het land, waardoor er een schaduwspel onstaat over de weilanden.
Onze auto heeft een gesloten “open” dak, het genot van een cabrio zonder dat je mooi gestylde coupe een complete chaos wordt. Het geeft zeker een extra dimensie aan de tripjes die wij maken.
Wij doorkruizen dorpjes, veelal bestaande uit 1 straat met daaraan liggende huizen waarvan de ramen afgesloten zijn door houten luiken of rolluiken. Er is weinig tot geen beweging te ontdekken. Een enkele keer strompelt een oud fransinnetje of fransoosje langs de weg..niet op of om kijkend.
De dichtsbijzijnde grote plaats is ca. 1 uurtje rijden. But… who cares? We hebben de tijd aan ons zelf, het grote moeten is hier een nano onderdeel van ons bestaan geworden. En dat is een buitengewoon lekker gevoel.
De rust, stilte, de wolken, het landschap maken ruimte in mijn hoofd waardoor er ruimte ontstaat voor andere dingen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: